را به روى آنها گشوديم تا آنگاه كه به آنچه داده شده بودند شاد شدند ، ناگهان آنان را به كيفر گرفتيم . نقل كرده‌اند : مردى از صحابه زنى را ديد كه در جاهليّت او را مىشناخت ، با وى گفتگو و سپس او را ترك كرد . ليكن در حالى كه مىرفت به او نگريست كه ناگهان سرش به ديوار خورد و رويش خراشيده شد . نزد پيامبر خدا ( ص ) آمد و چگونگى را به عرض رسانيد ، آن حضرت فرمود : « هرگاه خداوند خير بنده‌اى را بخواهد در مجازات گناهش در دنيا تعجيل مىكند . » « 25 » على ( ع ) فرموده است : « آيا شما را خبر ندهم به اميدوار كننده‌ترين آيه‌اى كه در كتاب خداست ؟ » گفتند : آرى ، آن حضرت اين آيه را قرائت كرد : وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ . « 26 » بنابراين مصيبتها در دنيا به سبب ارتكاب گناه است ، و هرگاه خداوند در دنيا مرتكب گناه را كيفر كند گراميتر از آن است كه در آخرت دوباره او را مجازات فرمايد و اگر در دنيا او را عفو كند بزرگوارتر از آن است كه در روز قيامت بدين سبب او را مورد عذاب قرار دهد . از پيامبر خدا ( ص ) روايت شده كه فرموده است : « بنده هرگز جرعه‌اى را فرو نمىبرد كه نزد خداوند محبوبتر از جرعهء خشمى باشد كه با بردبارى آن را فرو دهد ، و جرعهء مصيبتى كه بر آن شكيبايى ورزد ، و هيچ قطره‌اى نچكيده كه نزد خداوند محبوبتر از قطرهء خونى باشد كه در راه خدا ريخته شود ، يا قطرهء اشكى كه در سياهى شب در حال سجده سرازير گردد و جز خداوند آن را نبيند ؛ و هيچ بنده‌اى دو گام برنداشته كه در نزد خداوند محبوبتر از دو گامى باشد كه بنده براى اداى نماز واجب و براى صلهء رحم بر مىدارد . » « 27 »

--> ( 25 ) سنن ترمذى ، حاكم از حديث انس ، طبرانى و نيز حاكم ، الشعب بيهقى از حديث عبد اللّه بن مغفّل ، الجامع الصّغير ، المغنى . ( 26 ) شورى / 30 . ( 27 ) عراقى گفته است : ابو بكر بن لال در مكارم اخلاق آن را از حديث على ( ع ) بدون ذكر جرعه نقل كرده و در سلسله راويان او محمّد بن صدقه است كه معروف به فدكى و راوى احاديث مجهول و نادرستى است . ابن ماجه از حديث ابن عمر به سندى نيكو روايت كرده كه پيامبر ( ص ) فرموده است : « هيچ جرعه‌اى در نزد خداوند بزرگتر از جرعه خشمى نيست كه انسان آن را براى طلب خشنودى خداوند فرو برد . » ديلمى در مسند الفردوس از حديث ابى امامه نقل كرده است كه : « در زمين هيچ قطره‌اى فرو نمىآيد كه نزد خداوند محبوبتر از خون مرد مسلمانى باشد كه در راه خدا بر زمين ريخته شود ، يا قطره اشكى كه در تاريكى شب سرازير گردد » و در سلسله راويان نيز همين محمّد بن صدقه مذكور است .